Hell yeah / No no no

Het zijn enerverende dagen in huize Roos. Ik ben aan mijn laatste weken bij mijn huidige baan begonnen, ons huis staat sinds gisteren in de verkoop en baby N is over 6 weken alweer 2 jaar. Zo gebeurt er tijden niets bijzonders, zo gaat alles in 1 keer opeens compleet de andere kant op. Dit houdt me nu zo ongeveer bezig:

+ Hell yeah +
Bloesembomen
Zara Kids
Baby N’s krullen
Roze matte nagellak
Saltwater sandals
Facebook-felicitaties
Speltcrackers met kipfilet en avocado
Gin-tonic
Kleurboeken

– No no no –
Toddler tantrums (Ho.Ly.Shit.)
Pluizig haar
Gat in mijn favoriete onderbroek
Breaking Bad afkijken
Nietjes in de nietmachine doen
Zure mandarijnen

Hoe is het met jullie?

Advertenties

Het is 1,5 en zegt nee

Was ik het niet die een tijdje terug zei: ‘Nee joh, ik ben blij dat die baby-fase voorbij is, niks aan, alleen maar eenrichtingsverkeer met zo’n kind, nee, nu is het een echt mens aan het worden’ ? Ha. Boy, was I wrong..Die baby-fase, tjonge, toen kon ik gewoon urenlang met mijn kind in de wagen shoppen, op terrasjes zitten (het was toen zomer, mind you) en ze sliep en sliep en sliep. Ik kon haar lekker knuffelen, ze kon nog niet tegenstribbelen of slaan. Ze moest eens in de zoveel uur en fles en dat was het dan. Heer.Lijk.

Maar nu.

Nu gaat een ochtend in huize VD ongeveer zo:

7.30 uur Ik maak baby N wakker, want we moeten naar de creche/kantoor > dit vind ze NIET leuk, en illustreert dat door zich als een plank te houden als ik haar probeer uit- c.q. aan te kleden

8.15 uur We zijn beneden aangekomen, ik met het zweet in mijn nek, baby N met dikke ogen van het huilen. We gaan een boterham eten. ‘Nee’ zegt baby N en gooit haar brood op de grond. Ze kijkt me aan en doet ‘hehehehe’ met een besmuikt lachje

8.30 uur Ik geef het op; dan maar op 2 miniscule stukjes brood en een druppel melk naar de creche. We gaan tandenpoetsen. ‘Nee nee neeeheeeeee’ jammert baby N en probeert zich uit mijn armen te worstelen. Ik steek de borstel vastberaden in haar mond en mevrouw begint de tandpasta eraf te slobberen. Ik raak per ongeluk wat tandjes en denk: ik vind het wel weer best, mag ik alsjeblieft weer naar bed toe?

8.40 uur We lopen naar de creche, ik lever madame af bij de juf en zwaai naar haar. Ze vlijt zich in de nek van de juf en ziet me niet eens meer

Fijn. Ik mag weer naar kantoor.

Wat doen al die andere mensen dan ’s avonds?

Het is een nieuw jaar geworden en ik ben weer eens begonnen aan een lijst goede voornemens. Nee nee nee, niet gelijk gaan roepen: wist je wel dat de meeste goede voornemens al in de eerste week van januari een zachte dood sterven? Ja, dat weet ik. Dus ik ga het anders doen. Ik las in de Flow een interessant artikel over hoe je verandering aanbrengt in je leven. Dat je dat het beste in hele kleine stapjes kunt doen, dat je niet moet zeggen: ik ga 3 keer in de week sporten. Nee, je kunt beter zeggen: ik ga beginnen met elke week een half uur lopen. Of zoiets. Dat is haalbaar en na een tijdje heb je een routine ontwikkelt van waaruit je vanzelf meer wilt en kunt doen.

Zo stond het er in ieder geval. Gestaafd met argumenten van een of andere professor. Dus. Het moet werken.

Maargoed. Een van de dingen die ik anders wil doen, is de manier waarop ik mijn avonden doorgaans doorbreng. Ik kan nu een heel zielig verhaal ophangen van: ik heb het zo druk met mijn kind, de was, het dweilen en de kattenbak, dat ik pas om 21.30 uur kan gaan zitten en om 22.00 uur ga ik naar bed. Maar dat klopt niet. Mijn kind ligt er om 19.30 uur en dan heb ik de avond voor mezelf. En hoe vul ik die in? Met mijn grote vriend Netflix. En thee. Of een latte machiatto, want ik heb nu zo’n kek apparaatje. En dan ook nog koekjes erbij, die chocolade koekjes met suiker erop. En dan pak ik mijn dekentje, steek een paar kaarsjes aan en begin aan Call The Midwife / Fargo / Orange Is The New Black / x film / x reality serie. En dan denk ik rond 22.15 uur: laat ik mijn bed maar eens opzoeken. En dan ga ik onder een iets dikkere deken liggen, doe mijn ogen dicht en ben vertrokken.

En ’s ochtends denk ik dan: wat heb ik nou helemaal in godsnaam gedaan gisteravond? Had ik niet wat nuttigs moeten/kunnen doen? Iets dat me intellectueel had verrijkt? Of waarmee ik mijn luie kont wellicht had kunnen doen slinken? Maarja, die Netflix he? En die thee/koffie/koek he?

Ik vraag me weleens af: wat doen al die andere mensen ’s avonds? Oke, er zal wel gesport worden, maar dat doen je ook niet uren aan een stuk, of elke avond. Afspreken met vrienden wellicht? Ja, dat gebeurt hier ook weleens maar veel mensen wonen niet in de buurt en dan is afspreken door de weeks op een avond niet echt heel makkelijk. Heeft iedereen allerlei spannende hobby’s misschien? Ik heb ook wel een hobby: koekjes bakken. Die ik dan voor Netflix kan opeten.

Dag 2014!

Dag 2014! Het jaar waarin:

♥ Baby N 1 jaar werd
♥ Ze een maand na haar verjaardag begon te lopen
♥ Ze eindelijk wat langer haar begon te krijgen
♥ Manlief en ik voor het eerst moesten werken voor ons huwelijk
♥ We een heerlijke zomerse week beleefden in Zeeland
♥ Ik te weinig tijd besteedde aan mijn uiterlijk (lees: benen scheren)
♥ Ik verslaafd raakte aan Instagram
♥ Ik keer op keer probeerde aan de lijn te denken (met de nadruk op ‘probeerde’)
♥ We een nieuwbouwhuis kochten, waar we hopelijk volgend jaar rond deze tijd in zitten
♥ Ik Flair herontdekte
♥ Ik een Senseo Latte Duo kocht en er niet meer zonder kon
♥ Ik eindelijk enorm ging genieten van het moederschap

Ik vond het een mooi jaar. Een jaar met meer ups dan downs. Ik heb zin in 2015! Iedereen een fijne jaarwisseling en alle goeds voor het nieuwe jaar!

Ik wil gewoon ff zeuren

Soms denk ik: jemig, heb ik een polaire stoornis ofzo? Het ene moment denk ik: ja, lekker bezig Roos, dat kind groeit, je werkt, af en toe zie je een vriendin, je vent is nog steeds bij je en over het algemeen pas ik al mijn kleding nog. Goed bezig. Dan ben ik best wel tevreden.
Maar andere momenten denk ik juist: gatver, ik vind Het Leven eigenlijk helemaal niet zo denderend. Eigenlijk. Ik ben al weken niet lekker, aan een nacht van 8 uur aaneen slapen heb ik slechts een vage herinnering, ik moet nodig eens naar de kapper, mijn wenkbrauwen lijken op die van Ruud Lubbers en ik scheer mijn benen vaker niet dan wel. Op die momenten ben ik best wel een beetje niet zo gelukkig. Ook mijn fijne pilletjes helpen daar niet tegen. En dat hoeft ook niet. Het leven kan niet altijd leuk zijn, dat hoort er nou eenmaal bij. Maar

Maargoed, leuk is anders. Ik kan niet goed de vinger leggen op wat er nu precies aan scheelt en daarmee dus ook niet wat ik er aan zou kunnen doen. Ja, meer slapen, maar zie dat maar eens te realiseren met een kind van 1,5. Ik zou wat meer tijd voor mezelf moeten nemen. Maar als ik heel eerlijk ben: die heb ik heus wel. Om 19.30 uur ligt baby N in bed en kan ik alles doen wat ik wil. Maar dan wil ik eigenlijk alleen maar lethargisch op de bank hangen, thee drinken en speculaas naar binnen proppen, Mr. Selfridge kijken en om 22.00 uur in bed liggen. Ik kan mezelf niet motiveren tot actiever dingen. Ik heb er gewoon geen zin in. Geen zin om naar een vriendin te gaan, geen zin om te sporten. Ik ben gewoon moe, uitgeblust. Zowel fysiek als mentaal. En dan is het zo moeilijk om jezelf bij elkaar te rapen en het roer om te gooien.

Vanavond maar eens met een kop thee en chocolade pepernoten over nadenken.

33 jaar

Gisteren was ik jarig. Ik ben 33 jaar geworden. Ik vind het maar een stomme leeftijd. Het klinkt zo…nietszeggend. Je ben niet echt jong meer maar ook nog niet echt oud. Te oud om nog elke week avonden lang laveloos in de kroeg te hangen, te jong om in matching windjacks van de ANWB-winkel te gaan lopen.
Ik word altijd ietwat melancholisch op mijn verjaardag. Ik word verdrietig van het feit dat jarig zijn nooit meer zo voelt als toen je een kind was, toen je de nachtjes telde tot De Dag, je de hele dag in een soort van waas van taart, ballonnen en kadootjes rondliep en je trots was dat je er weer een cijfertje bij had gekregen. Nu denk ik vaak aan de rompslomp rondom de dag: wie nodigen we wanneer uit, wat moeten ze eten, hoe lang blijven ze en hoe kom ik aan genoeg stoelen om al die mensen te kunnen laten zitten. Bovendien heb ik de laatste jaren eigenlijk elke keer wel iets gehad waardoor mijn verjaardag in het water viel, misselijk vanwege een zwangerschap, net een miskraam gehad, noem maar op.
Ook heb ik de nare gewoonte op mijn verjaardag de balans van mijn leven op te willen maken. Ik denk dan: wat heb ik het afgelopen jaar bereikt, en is dat genoeg? Een rare gedachte, ik weet het, want of het genoeg is, dat bepaal ik toch altijd zelf nog, maar toch. Niet genoeg kilo’s kwijt, te weinig tijd voor mijn vriendinnen genomen, nog steeds dezelfde baan. Vaak ben ik niet tevreden over de eindstand.

En zo ook nu weer. Maar wat wel anders was dan voorgaande jaren: ik keek naar baby N en dat maakte me zo gelukkig. Ze rent meer dan ze loopt, ze praat steeds beter en lacht meer dan dat ze huilt. Voor haar is het kennelijk wel genoeg.
Happy birthday to me!

Over het leven enzo

largeHappy Halloween! Alweer een week voorbij zonder een update van mijn kant. Ik kom er gewoon niet aan toe om hier een stukje te schrijven. Maar ik vind bloggen nog steeds superleuk, dus dit is niet het begin van het eind! Nee! Ik ga er weer voor!
Hier even een kleine update van de gebeurtenissen van de laatste tijd:

* We hebben een nieuw huis gekocht! De bouw gaat eind november van start en hopelijk zitten we er dan een jaar later in..
* Ik kocht een kilo chocolade pepernoten die ik in 3 avonden leeg vrat (vreemd genoeg ben ik trots op deze prestatie)
* Ik ging voor het eerst sinds maanden weer eens naar de bioscoop, met vriendin K zag ik The Maze Runner (aanrader voor Hunger Games-fans)
* Tijdens een middagslaapje van baby N schilderde ik de schouw, terwijl manlief nietsvermoedend boven zat te gamen
* Ik luisterde nog geen een keer naar de kerst-versie van Sky Radio! (ja, dat is bijzonder voor mij)
* Mijn Oma werd 93 jaar wat we traditiegetrouw vierden bij Van der Valk (heer.lijk.)
* Ik deed mee aan de instaswap
* Achter de rug van manlief om ben ik bezig een weekendje weg te regelen voor ons 4-jarig huwelijksjubileum in december (waarom 5 jaar vieren als je ook 4 jaar kan vieren)
* Ik at voor het eerst paksoi

Hoe is het eigenlijk met jullie?