Persoonlijke groei

Ik heb de laatste weken een beetje last van een soort van existentiële crisis. Nouja, crisis, dat klinkt zo zwaar, ik zit niet huilend met de gordijnen dicht naar de klok te staren, maar ik merk dat ik meer dan eens denk: wie ben ik? Wat ben ik? Doe ik wat ik wil doen? Ik merk dat ik een beetje uit de baby-bubbel begin te krabbelen. Baby N wordt over 5 maanden 2 jaar en hoewel ik het qua drukte eigenlijk heftiger vind dan hiervoor (ik moet nu echt opvoeden enzo) blijk ik toch steeds vaker een gaatje te vinden voor mezelf. En ik merk dat ik dan steeds vaker denk: hm, nee, eigenlijk niet zo’n zin in Netflix. Ik begin een beetje uit mijn winterslaap te komen, lijkt het wel. Ik heb zin om weer eens ‘aan mezelf te werken’. Blegh. Dat klinkt..blegh. Maar jullie snappen vast wat ik bedoel.

Af en toe mis ik mijn studentenleven. En dan niet alleen vanwege de dinsdag- en donderdagavond (stappeuh jonguh) maar ook vanwege het studeren zelf. Ik leerde dingen. Nieuwe dingen. En daarvan groei je, van dingen leren. En momenteel voelt het alsof ik een beetje stilsta. Ik ben moeder, heel erg moeder. En dat is prima, en daar geniet ik (meestal :-)) ook van. Maar ik wil ook weer wat ruimte voor mijn groei als mens. Blegh in het kwadraat voor de voorgaande zin, maarja, daar komt het wel op neer.

Iemand nog tips voor deze mama die aan zichzelf wil werken? Ik hou me aanbevolen.

Advertenties

2 gedachtes over “Persoonlijke groei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s